‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) i inne publikacje przeznaczone wyłącznie dla starszych zboru (cz. 4)

‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) i inne publikacje przeznaczone wyłącznie dla starszych zboru (cz. 4)

         W tej części artykułu zamieszczamy rozdział:

         ‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) – czwarta publikacja dla starszych zboru z roku 2010

‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) – czwarta publikacja dla starszych zboru z roku 2010

         Publikacja ‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) została wydana w języku angielskim w roku 2010. Funkcjonuje również wersja z datą 2012, zawierająca uzupełnienia marginesowe oparte na listach do starszych zboru wydawanych w latach 2012-2017. Polska edycja najpewniej ukazała się w podobnym czasie –wskazuje na to list dla starszych zboru z 2010 roku – jednak dostępny dziś egzemplarz podaje rok wydania 2012 i zawiera uzupełnienia z listów z lat 2012-2015. Książka ta była jednocześnie pierwszą z serii podręczników dla starszych zboru, w której zmieniono tytuł w porównaniu z dwoma poprzednimi publikacjami. Tamte nawiązywały do Dz 20:28, natomiast omawiana pozycja odwołuje się do 1 Piotra 5:2. Angielski oryginał nosi tytuł: “Shepherd the Flock of God” – 1 Peter 5:2.

         Poświęcono jej co najmniej dwa listy skierowane do starszych zboru.

         W liście Do wszystkich gron starszych z 7 października 2010 roku zamieszczono taką oto uwagę:

Po wydaniu nowego podręcznika ‛Paście trzodę Bożą’ sporo starszych pytało o możliwość oprawienia go w oprawę spiralną. Nie mamy nic przeciwko temu, jeśli jakiś starszy samodzielnie tak oprawi swój własny podręcznik albo zrobi to dla innych starszych. Jeśli chce tę pracę zlecić innemu ochrzczonemu bratu, który nie jest starszym, to powinien cały czas być przy tym obecny. Nie wolno prosić o taką usługę świeckich firm, osób niebędących Świadkami Jehowy, a także sióstr. Materiał zawarty w tym podręczniku jest poufny i należy o tym zawsze pamiętać.

Obok ramki na stronie tytułowej podręcznika ‛Paście trzodę Bożą’ każdy starszy powinien umieścić następującą notatkę: „Zobacz list z 7 października 2010 roku do wszystkich gron starszych, dotyczący [podręcznika ‛Paście trzodę Bożą’] w oprawach spiralnych” (List: Dotyczy: podręcznika ‘Paście trzodę Bożą’ w oprawach spiralnych).

         W kolejnym liście Do wszystkich gron starszych z 16 marca 2015 roku podano:

Z przyjemnością informujemy, że podręcznik ‛Paście trzodę Bożą’ jest już dostępny w formatach EPUB, MOBI oraz PDF. W niedalekiej przyszłości będzie on również opublikowany w wybranych językach migowych oraz w postaci plików dla czytników ekranowych i notatników brajlowskich, z których korzystają bracia niewidomi lub niedowidzący. Podręcznik ten można znaleźć w serwisie jw.org w sekcji „Formularze”. Zawiera on notatki i zmiany, które zgodnie z podanymi wskazówkami starsi mieli nanieść w swoich osobistych egzemplarzach podręcznika. Gdy ktoś przestaje usługiwać w charakterze starszego, powinien usunąć wszystkie elektroniczne wersje tego podręcznika. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy brat przenosi się do innego zboru i otrzymał od grona pozytywną rekomendację.

W związku z powyższym w swoim osobistym egzemplarzu podręcznika ‛Paście trzodę Bożą’ każdy starszy obok ramki na stronie tytułowej powinien nanieść następującą notatkę: „Zob. list do wszystkich gron starszych z 16 marca 2015 roku dotyczący podręcznika ‛Paście trzodę Bożą’ w formatach elektronicznych” (List: Dotyczy: podręcznika ‛Paście trzodę Bożą’ w formatach elektronicznych).

         Jak w każdym specjalnym podręczniku dla starszych zboru na stronie tytułowej zamieszczono informację:

         „Niniejsza publikacja jest własnością zboru. Udostępnia się ją tylko starszym. Gdy ktoś przestaje usługiwać w takim charakterze, powinien zwrócić ją zborowemu komitetowi służby. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy brat przenosi się do innego zboru i otrzymał od grona pozytywną rekomendację. Sekretarz przechowa książkę w aktach zboru i jeśli w przyszłości dany brat zostanie ponownie zamianowany, otrzyma ją z powrotem. Nie wolno robić kopii żadnych fragmentów tego podręcznika ani tworzyć jego wersji elektronicznych” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012, strona bez numeracji).

         Książka z roku 2010 (oraz edycja z 2012 roku) posiada numerację stron. Jest to istotne o tyle, że w kolejnym wydaniu, z roku 2019, zrezygnowano już z numeracji stron, pozostawiając jedynie ponumerowane rozdziały. Najwyraźniej przewidywano wprowadzanie licznych zmian w treści podręcznika i chciano uniknąć naruszania jego układu – dopiski powodowały bowiem przesunięcia treści na kolejne strony, co wymagałoby każdorazowej aktualizacji skorowidza tematycznego zamieszczonego na końcu książki. Od roku 2020 zaczęto wydawać nową wersję podręcznika regularnie co pół roku (w kwietniu i październiku), każdorazowo z licznymi zmianami i uzupełnieniami.

We Wprowadzeniu do edycji z roku 2019 zaznaczono:

„Zwracaj uwagę na wprowadzane zmiany, żeby być na bieżąco ze wskazówkami teokratycznymi. Upewniaj się, że używasz najnowszej wersji tej publikacji. Uzupełniające wskazówki, które mają zastosowanie na terenie twojego Biura Oddziału, można znaleźć w dodatku do książki ‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2). Zachęcamy każdego starszego, żeby w swoim osobistym egzemplarzu tej książki robił odpowiednie notatki kierujące uwagę na wspomniany dodatek” (Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2019, strona bez numeracji, pkt 2).

         Poniżej omawiamy tylko niektóre zagadnienia z tego podręcznika. Załączony link do książki pozwala dokładnie zapoznać się z jego treścią.

         Transfuzja krwi i „odłączenie się”

W podręczniku z roku 2010 „wykluczenie” za transfuzję krwi (tak było w podręczniku z 1991 r.) zmieniono na „odłączenie się”. W praktyce nowa sankcja pociągała za sobą takie same konsekwencje dla 'winowajcy' – jego izolowanie oraz unikanie kontaktu, w tym nawet niepozdrawianie.

„Działania, które świadczą o odłączeniu się: (...)

Świadome przyjęcie krwi i nieokazanie skruchy.

Jeśli ktoś świadomie przyjął krew – być może pod bardzo silną presją – komitet ustali fakty i oceni postawę winowajcy. Jeżeli okazuje on skruchę, komitet zapewni mu duchową pomoc w myśl Galatów 6:1 i Judy 22, 23. Ponieważ grzesznik okazał słabość duchową, przez jakiś czas nie można mu powierzać w zborze specjalnych zadań; konieczne może też być pozbawienie go niektórych podstawowych przywilejów. Zależnie od okoliczności komitet może również zalecić podanie w zborze następującego ogłoszenia. »Starsi zajęli się sprawą dotyczącą [imię i nazwisko]. Pragniemy poinformować, że duchowi pasterze udzielają mu (jej) potrzebnej pomocy«. Gdyby natomiast winowajca nie okazał skruchy, członkowie komitetu ogłoszą, że się odłączył” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2010 s. 110-111).

Osobę, która przyjęła transfuzję określono mianem „grzesznika” i „winowajcy”. Z czasem określenia te mogą zostać złagodzone, być może w obawie przed utratą państwowego dofinansowania.

Zarządzenie dotyczące „odłączania się” w związku z przyjęciem krwi funkcjonowało już co najmniej od roku 2000. Zostało ono przekazane w wewnętrznym liście skierowanym do nadzorców podróżujących i najpewniej miało charakter taktyczny – mogło służyć złagodzeniu wizerunku organizacji wobec „świata”, a zwłaszcza władz świeckich, tak aby nie można było zarzucać Świadkom Jehowy, że za transfuzję krwi „wyrzuca się” ich z organizacji. Poniżej przytoczono fragment listu z 26 kwietnia 2000 roku, w którym polecono poinformować o zawartych w nim wytycznych wszystkich starszych zboru:

         „Jeśli osoba ochrzczona dobrowolnie przyjmuje krew i nie okazuje skruchy, świadczy to o odrzuceniu przez nią mierników Bożych. W ten sposób sama decyduje się odłączyć od zboru” (List do wszystkich nadzorców podróżujących).

         „Odłączenie się” – brak możliwości odwołania

         Charakterystyczną cechą „odłączenia się” jest to, że osoba uznana za winną nie ma możliwości odwołania się:

„Ponieważ odłączenie się jest rezultatem czyjejś osobistej decyzji, a nie decyzji podjętej przez komitet, nie można się od tego odwołać. Dlatego odpowiednie ogłoszenie podaje się na najbliższym zebraniu służby, bez konieczności czekania siedmiu dni” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 112).

         Osoba „odłączająca się” traktowana jest identycznie jak wykluczona:

„Inaczej jest z kimś, kto postanawia się odłączyć; w takiej sytuacji zbór powiadamia się o tym za pomocą krótkiego komunikatu: »[Imię i nazwisko] nie jest już Świadkiem Jehowy«. Taka osoba jest traktowana jak wykluczona. Treść komunikatu powinien zatwierdzić koordynator grona starszych” (Zorganizowani do spełniania woli Jehowy 2015 s. 142; por. podobna treść Zorganizowani do spełniania woli Jehowy 2005 s. 156).

         Interesujące jest to, że starsi wykluczający winowajcę otrzymali następujące polecenie:

         „Jednakże starsi nigdy nie powinni pytać obwinionego, czy chciałby się odłączyć” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2010 s. 110).

         Komitet „nie sądowniczy”

         Książka Paście z roku 2010 po raz pierwszy mówi o „komitecie (nie sądowniczym)”, innym niż „komitet sądowniczy”. Określenie to pojawia się w wymienionej publikacji tylko raz, podczas gdy w wydaniu z 2019 roku występuje już czterokrotnie, zawsze w kontekście „odłączenia się”:

         „Gdyby wyszło na jaw, że ktoś nawiązał kontakt z inną społecznością religijną i jest z nią utożsamiany, należy powołać komitet (nie sądowniczy), który zbada sprawę i postara się udzielić danej osobie duchowej pomocy. Jeśli ktoś przyłączył się do innej religii i zamierza w niej pozostać, oznacza to, że się odłączył” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2010 s. 111).

         Dziwne jest to, że w przypadku „ponownego przyjęcia” do organizacji osoby, która „się odłączyła”, decyzję o jej powrocie podejmuje jednak „komitet sądowniczy”, a nie „nie sądowniczy”:

„Wykluczony albo ktoś, kto sam się odłączył, może być ponownie przyjęty do zboru, jeżeli daje wyraźne dowody skruchy oraz przez rozsądnie długi okres pokazuje, że zerwał z grzesznym postępowaniem i pragnie być w dobrych stosunkach z Jehową. Starsi muszą zachować ostrożność i dać wykluczonemu dosyć czasu – szereg miesięcy, rok czy nawet więcej, zależnie od okoliczności – na wykazanie, że jego skrucha jest szczera. Gdy grono starszych otrzyma od kogoś pisemną prośbę o przyłączenie, to z osobą tą powinien porozmawiać komitet sądowniczy; jeżeli będzie to praktyczne, zajmie się tym komitet, który rozpatrywał jej sprawę” (Zorganizowani do spełniania woli Jehowy 2015 s. 142-143).

         Wcześniej nie powoływano specjalnego „komitetu nie sądowniczego” do sprawy „odłączania się”. Za stwierdzenie „odłączenia się” odpowiadał zwykły „komitet sądowniczy”, który mógł się tym zająć albo nie – zależnie od okoliczności:

„Zdarza się też niekiedy, że ktoś spośród Świadków Jehowy sam postanawia porzucić drogę prawdy, podobnie jak to opisano w Ewangelii według Jana 6:66. Nieraz nawet zawiadamia oficjalnie o tej decyzji, gdy tylko komitet w związku z jego grzesznym postępowaniem zaczyna podejmować odpowiednie kroki. Na przykład stwierdza na piśmie albo przy świadkach, że woli się odłączyć od społeczności i nie chce już uchodzić za Świadka Jehowy. W takim wypadku starsi nie potrzebują kontynuować dochodzenia, natomiast w krótkim ogłoszeniu poinformują o jego odejściu zbór, który dowie się w ten sposób, że dany osobnik ‛wyszedł spośród nas’ (1 Jana 2:19, Bw)” (Strażnica Rok CVI [1985] Nr 18 s. 28). Patrz też „Zważajcie na samych siebie i na całą trzodę” 1991 s. 102.

         „Kiedy starsi podejmują decyzje lub wyjaśniają kwestie co do napominania przez komitet sądowniczy, wykluczenia, odłączenia się lub przyłączenia, powinni być przekonani, że ich postanowienia bądź wyjaśnienia mają solidną podstawę biblijną oraz że są zgodne z najnowszymi wyjaśnieniami Towarzystwa (por. 1 Kor. 4:6)” („Zważajcie na samych siebie i na całą trzodę” 1991 s. 101).

         Powody „odłączania się”

         Poniżej zamieszczamy rozdział o „odłączeniu się” z podręcznika Paście z roku 2010 (2012):

         „Rozdział 9

Następstwa odłączenia się

Odłączenie się jest rezultatem osobistej decyzji

Należy powołać komitet, który w miarę możliwości postara się udzielić pomocy

Gdy ktoś się odłączy, trzeba podać w zborze ogłoszenie i powiadomić Biuro Oddziału” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 110).

         „1. Wykluczenie jest wynikiem działania podjętego przez komitet sądowniczy wobec grzesznika nieokazującego skruchy, natomiast odłączenie się jest rezultatem działania podjętego przez osobę, która nie chce już być Świadkiem Jehowy (1 Jana 2:19). Grono starszych wyznaczy komitet złożony z trzech nadzorców, którzy zbadają sprawę” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 110).

         „2. Komitet sądowniczy nie będzie prowadzić dalej dochodzenia w sprawie ewentualnego grzesznego postępowania, jeśli oskarżony oświadczy, że postanowił się odłączyć (w85/18 28). Jednakże starsi nigdy nie powinni pytać obwinionego, czy chciałby się odłączyć. Gdy sprawa jest szczególnie skomplikowana i są wątpliwości, czy ktoś się odłączył, komitet powinien poprosić o wskazówki Biuro Oddziału. Jeżeli oskarżony jest zdecydowany się odłączyć, komitet opisze domniemane wykroczenie (wykroczenia) oraz istniejące dowody. Notatki te należy przechowywać razem z informacją o odłączeniu się. Gdyby w przyszłości dana osoba wystąpiła z prośbą o przyłączenie, starsi rozpatrzą te wcześniejsze zarzuty” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 110).

         „3. Działania, które świadczą o odłączeniu się:

Ktoś zdecydowanie oznajmia, że nie chce już być Świadkiem Jehowy. Jeśli można z nim przeprowadzić rozmowę, komitet postara się udzielić mu duchowej pomocy (Gal. 6:1). Czy naprawdę zamierza się odłączyć, czy po prostu nie chce uczestniczyć w działalności zboru? Czy chęć odłączenia się wynika z wątpliwości lub zniechęcenia? Gdyby ktoś obstawał przy swoim postanowieniu, należy go poprosić o ujęcie tego na piśmie i złożenie podpisu. Jeśli nie chce tego uczynić, świadkowie jego oświadczenia sporządzą odpowiednią notatkę i ją podpiszą” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 110-111).

         „Przyłączenie się do innej organizacji religijnej i wyrażenie zamiaru pozostania w niej. Gdyby wyszło na jaw, że ktoś nawiązał kontakt z inną społecznością religijną i jest z nią utożsamiany, należy powołać komitet (nie sądowniczy), który zbada sprawę i postara się udzielić danej osobie duchowej pomocy. Jeśli ktoś przyłączył się do innej religii i zamierza w niej pozostać, oznacza to, że się odłączył” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 111).

         „Świadome przyjęcie krwi i nieokazanie skruchy. Jeśli ktoś świadomie przyjął krew – byś może pod bardzo silną presją – komitet ustali fakty i oceni postawę winowajcy. Jeżeli okazuje on skruchę, komitet zapewni mu duchową pomoc w myśl Galatów 6:1 i Judy 22, 23. Ponieważ grzesznik okazał słabość duchową, przez jakiś czas nie można mu powierzać w zborze specjalnych zadań; konieczne może też być pozbawienie go niektórych podstawowych przywilejów. Zależnie od okoliczności komitet może również zalecić podanie w zborze następującego ogłoszenia: »Starsi zajęli się sprawą dotyczącą [imię i nazwisko]. Pragniemy poinformować, że duchowi pasterze udzielają mu (jej) potrzebnej pomocy«. Gdyby natomiast winowajca nie okazał skruchy, członkowie komitetu ogłoszą, że się odłączył” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 111).

         „Postępowanie sprzeczne z neutralnym stanowiskiem zboru chrześcijańskiego Izaj. 2:4; Jana 15:17-19; w99 1.11 28, 29). Jeżeli ktoś zostaje członkiem organizacji, która nie jest neutralna, oznacza to, że się odłączył. Gdyby wykonywał pracę, która jest wyraźnie sprzeczna z zasadą neutralności, należy mu dać czas, na przykład do sześciu miesięcy, na uregulowanie spraw. Jeśli tego nie zrobi, oznacza to, że się odłączył (km 3/77 3-8)” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 111-112).

         „4. Koordynator grona starszych zatwierdzi treść ogłoszenia, które jeden ze starszych odczyta zborowi. Komunikat powinien brzmieć: „[Imię i nazwisko] nie jest już Świadkiem Jehowy”.” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 112).

         „5. Ponieważ odłączenie się jest rezultatem czyjejś osobistej decyzji, a nie decyzji podjętej przez komitet, nie można się od tego odwołać. Dlatego odpowiednie ogłoszenie podaje się na najbliższym zebraniu służby, bez konieczności czekania siedmiu dni. Korzystając z formularza S-77, o odłączeniu się należy też bezzwłocznie powiadomić Biuro Oddziału (zob. 7:33, 34).” (‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2) 2012 s. 112).

         Samobójstwo

         Temat omawiamy w kolejnej części artykułu.

Oto link do elektronicznej wersji książki ‘Paście trzodę Bożą’ (1 Piotra 5:2), 2012; z uzupełnieniami marginesowymi z listów dla starszych zboru wydawanych w latach 2012-2015:

https://wtsarchive.com/pub/ks10-p_pascie-trzode-boza

         Angielska wersja: “Shepherd the Flock of God” – 1 Peter 5:2 (2010 i 2012 – z uzupełnieniami marginesowymi z listów dla starszych zboru, wydawanych w latach 2012-2017).

https://wtsarchive.com/pub/ks10-e_shepherd-the-flock-of-god

         W ostatniej części artykułu omawiamy kolejne edycje podręcznika dla starszych zboru.