Włodzimierz Bednarski

Reprinty czasopisma Strażnica i skorowidze do publikacji Towarzystwa Strażnica z lat 1879-1919

dodane: 2026-07-06
W artykule opisujemy dodruki angielskich Strażnic z lat 1879-1919, które opublikowano na początku lat 20. XX wieku. Omawiamy też skorowidze do wczesnych publikacji Towarzystwa Strażnica. Informacje te mogą być przydatne osobom, które chcą prześledzić początki wydawnicze tej organizacji.

Reprinty czasopisma Strażnica i skorowidze do publikacji Towarzystwa Strażnica z lat 1879-1919

 

Na początku informujemy, że artykuł nasz składa się z następujących rozdziałów:

 

Reprinty czasopisma Strażnica

Pierwsze skorowidze do publikacji C. T. Russella

Skorowidz do czasopisma Strażnica z lat 1879-1919

Skorowidz do siedmiu tomów Wykładów Pisma Świętego

 

         Reprinty Strażnicy to dodruki tego czasopisma sporządzone kilka lat po śmierci założyciela tego półmiesięcznika (początkowo miesięcznika). Natomiast różne skorowidze do publikacji Towarzystwa Strażnica, to bardzo przydatne narzędzia do odnajdywania tematów i fragmentów biblijnych zawartych w Strażnicach i książkach oraz broszurach wydanych w latach 1879-1919. W naszym artykule opisujemy te kwestie szczegółowo.

 

Reprinty czasopisma Strażnica

 

         C. T. Russell (1852-1916), prezes Towarzystwa Strażnica (od 1884 r.), już w lipcu 1879 roku zaczął wydawać miesięcznik Strażnica Syjońska i Zwiastun Obecności Chrystusa (po polsku brak), czyli Zion’s Watch Tower and Herald of Christ’s Presence. Od stycznia 1892 roku stał się on półmiesięcznikiem, a w roku 1909 usunięto z tytułu czasopisma słowo Syjońska.

         Russell wielokrotnie wznawiał niektóre swoje artykuły w kolejnych latach. Czasem wprowadzał do nich poprawki, dostosowując je do zmian w głoszonych przez siebie naukach.

         Przykładowo artykuł pt. Harvest Gathering And Siftings (Zbieranie i przesiewanie podczas żniwa) ukazał się trzy razy:

 

ang. Strażnica maj 1890 s. 3;

ang. Strażnica 15.07 1906 s. 228;

ang. Strażnica 01.06 1916 s. 170.

 

         Ponadto znaczną część artykułu z 1890 roku wykorzystano w wydaniu specjalnym tego czasopisma z 1894 roku (patrz ang. Strażnica 25.04 1894, Zdemaskowanie spisku oraz Odsiew w czasie żniwa [A Conspiracy Exposed and Harvesit Siftings]).

 

         Wśród zainteresowanych naukami Russella była duża rotacja. Ponieważ do ruchu stale dołączały nowe osoby, wiele z nich nie znało wcześniejszych numerów Strażnicy. Dlatego pojawił się pomysł wydania reprintów czasopisma Strażnica, podobnie jak ciągle drukowane były Wykłady Pisma Świętego (1886-1904) Russella, aż do roku 1927, w których nanoszono wiele ‘korekt’.

         Potrzeba wydania przedruków Strażnic nasiliła się szczególnie po śmierci pastora. Wiele osób chciało mieć po nim „pamiątkę”.

 

         Już w roku 1919 ogłoszono, że Towarzystwo Strażnica chce wydać reprinty:

 

         „STARE STRAŻNICE W FORMIE KSIĄŻKOWEJ

Tak wiele jest próśb o starsze wydania Strażnicy, których nie jesteśmy w stanie dostarczyć, że zastanawialiśmy się, czy nie byłoby wolą Pana, abyśmy przedrukowali w formie książkowej cały zbiór wcześniejszych wydań, sięgający nawet 1879 r., kiedy rozpoczęto publikację. Dzięki ponownemu ułożeniu czcionki podobnej do tej używanej w niedzielnych lekcjach szkółki w ostatnich wydaniach, zostaliśmy poinformowani, że wszystkie Strażnice od 1879 do 1918 r. włącznie mogą zostać umieszczone w siedmiu tomach po około 1000 stron każdy, pod warunkiem, że strony okładkowe zostaną pominięte między każdym wydaniem (z wyjątkiem początku każdego tomu) i wyeliminowana zostanie strona pielgrzyma. Dzięki zastosowaniu umiarkowanie cienkiego papieru każdy tom miałby grubość zaledwie około dwóch cali i ważyłby mniej niż trzy funty, a strony byłyby tego samego rozmiaru co w obecnej Strażnicy. Każdy tom zawierałby wydania z kilku lat, mniej więcej w następujący sposób:

Vol. I, 1879-1886; Vol. II, 1887-1893; Vol. III, 1894-1898;

Vol. IV, 1899-1903; Vol. V, 1904-1908; Vol. VI, 1909-1913;

Vol. VII, 1914-1918.

Ostatni tom zawierałby również indeks alfabetyczny obejmujący wszystkie artykuły pojawiające się w Strażnicy w całym okresie żniw, a także indeks cytatów z Pisma Świętego. Te woluminy, w znacznej mierze oprawione w tłoczone płótno, mogłyby być sprzedawane za 2,25 USD za sztukę, jak nam powiedziano, lub cały zestaw siedmiu tomów za 12,00 USD, ekspresowo zebrane. Wszyscy, którzy chcieliby, abyśmy podjęli się publikacji tego bezcennego skarbu, który byłby stosownym zwieńczeniem żniw i spuścizną dla potomności, uprzejmie napiszą do nas list, podając, które woluminy chcielibyście kupić lub czy zamierzacie zamówić cały zestaw. Jeśli popyt będzie wystarczający, aby to uzasadnić, chętnie przystąpimy do wydania” (ang. Strażnica 15.03 1919 s. 93).

 

         W 1919 roku kilkakrotnie wracano do reklamowania planowanych reprintów. W angielskiej Strażnicy z 1 sierpnia 1919 roku (s. 226) zmieniono przy tym zakres ostatniego tomu: zamiast lat 1914-1918 miał on obejmować lata 1916-1919 (Vol. VII 1916-1919, and Index).

 

         W Strażnicy z 1 września 1919 roku (s. 258) w kolejnej reklamie przyszłych przedruków podano:

 

         „Każdy tom zawiera całostronicowy portret Brata Russella w wieku od 27 do 64 lat, w zależności od lat objętych danym tomem”.

 

         Na początku listopada 1919 roku przepraszano za zwłokę w wydaniu reprintów:

 

         „Opóźnienia drukarni w wysyłce przedruków Strażnicy

Jesteśmy bardzo zaniepokojeni, że musimy przeprosić za długie i nieoczekiwane opóźnienia w dostarczeniu pierwszych trzech tomów starych przedruków Watch Tower do rąk tych, którzy je zamówili i zapłacili. Pragniemy zapewnić przyjaciół, że zrobiliśmy wszystko, co w naszej mocy, aby przyspieszyć sprawę i dotrzymać obietnic wysyłki. Pilna prośba telegraficzna, którą otrzymaliśmy w momencie oddawania numeru do druku, przyniosła obietnicę od naszych drukarzy, że rozpoczną wysyłkę w nocy. Strajki i inne trudności w handlu materiałami introligatorskimi wydają się być w dużej mierze przyczyną nieoczekiwanego opóźnienia prac” (ang. Strażnica 01.11 1919 s. 322).

 

         Natomiast 15 listopada podano, że komplet przedruków będzie kosztował 14 dolarów, a nie 12,5, jak przypuszczano (ang. Strażnica 15.11 1919 s. 351).

 

         Jak podaje skorowidz do publikacji Świadków Jehowy z lat 1986-2024, reprinty wydano w dwóch etapach na początku lat 20. XX wieku:

 

1920: przedruk angielskiej Strażnicy z lat 1879-1915 (tomy 1-6):

1922: przedruk angielskiej Strażnicy z lat 1916-1919 ze skorowidzami (tom 7):

 

         Te same informacje podano w języku angielskim:

 

1920, Watch Tower reprints 1879-1915 (Volumes 1-6):

1922, Watch Tower reprints 1916-1919 with indexes (Volume 7):

 

         Jeszcze w kwietniu 1922 roku zaniepokojeni głosiciele pytali o obiecany siódmy tom zawierający Strażnice z lat 1916-1919 i skorowidz: „Kiedy możemy spodziewać się siódmego Tomu przedruku Strażnicy? Dlaczego taka długa zwłoka?” (Strażnica 01.06 1922 s. 169 [ang. 15.04 1922 s. 121] – cały tekst patrz poniżej w rozdziale o skorowidzu).

 

         Jak widzimy, siódmy tom przedruków z roku 1922 zawierał też skorowidze, o których piszemy w oddzielnym rozdziale.

         W roku 1923 podano, że przedruki Strażnicy wydano „jako hołd dla Pastora Russella”:

 

         „W miejsce pamiętników i jako hołd dla Pastora Russella oraz w celu zbudowania kościoła i umożliwienia światu posiadania trwałego rekordu jego całej pracy, TOWARZYSTWO wydało siedm tomów przedruków STRAŻNICY, która, jak sądzimy, jest najlepszem świadectwem pamięci naszego umiłowanego Brata Russella, i jesteśmy pewni, że badanie tych przedruków i WYKŁADÓW PISMA ŚWIĘTEGO zdziała o wiele więcej dla zbudowania kościoła, aniżeli czytanie o życiu Pastora Russella…” (Strażnica 01.10 1923 s. 304 [ang. 15.09 1923 s. 287]).

 

         W roku 1922 sprzedano 10 378 przedruków (Strażnica 15.02 1923 s. 53). W kolejnych kilku latach po ponad 2000 kompletów rocznie.

 

W roku 1990 Towarzystwo Strażnica napomknęło o dawnych przedrukach Strażnic:

 

 „W 1922 roku zastąpiono je obszernymi skorowidzami do wszystkich wydawnictw Towarzystwa. Ukazały się one w ostatnim z siedmiu tomów Strażnicy z okresu 1879-1919, wydanych w przedruku” (Strażnica Nr 24, 1990 s. 28).

 

         Czym różnią się przedruki Strażnic od oryginałów? Przede wszystkim w reprintach nie zamieszczano większości reklam dotyczących nowych publikacji, zwłaszcza, gdy były one wielokrotnie powtarzane. Nie znajdziemy w nich wszystkich artykułów. Dotyczy to głównie tych, które były powtarzane (podawany jest wtedy odsyłacz do jednej z wersji artykułu). W reprintach nie ma stron tytułowych i redakcyjnych, za wyjątkiem tych egzemplarzy, w których zmieniany był tytuł Strażnicy, jej strona tytułowa (np. ilustracja) lub skład osobowy redakcji.

 

         Przedruki mają własną numerację stron Strażnic od lipca 1879 roku do 15 czerwca 1919 roku (6452 strony). W tym ostatnim numerze podano informację: „Koniec czterdziestego roku” (End of Fortieth Year). Czyli reprinty miały obejmować okres równych 40 lat wydawania tego czasopisma. Zauważmy, że lata 1917-1919, to już nie publikacje napisane przez Russella. Warto jednak wspomnieć, że w tych latach powtarzano niektóre dawniejsze artykuły pastora i te, których nie zdążył już sam opublikować. Zamieszczano je już anonimowo, według nowej zasady, że za wszystkie artykuły odpowiada Komitet Redakcyjny, składający się z pięciu osób (od 1 grudnia 1916 r.).

Strażnice od 1 lipca do 15 grudnia 1919 roku nie mają już tej specyficznej numeracji stron. Zostały później dołączone do reprintów w wersjach elektronicznych.

         Strony 6455-6622 w siódmym tomie reprintów obejmują kilka skorowidzów, a na końcu zamieszczono Erratę (strony 1-9).

 

         Po 1922 roku Towarzystwo Strażnica nie wydało ponownie tych przedruków. Nie podało też, kto brał udział w opracowaniu reprintów i skorowidzów oraz jaki był całościowy nakład. Ostatnią ich reklamę zamieszczono w roku 1928 (ang. Strażnica 15.11 1928 s. 351).

         Dzisiaj dość łatwo można znaleźć opublikowane w Internecie reprinty z lat 1879-1919. Natomiast o wiele trudniej jest zdobyć oryginalne Strażnice.

 

         Te reprinty w wersji papierowej wydane były też około 1967 roku (1000 egz.) przez amerykańskich badaczy z Chicago Bible Students. Na przełomie lat 60. i 70. XX wieku opublikowano jeszcze raz dodruk (1000 egz.). W obu przypadkach tylko dla lat 1879-1916 (opuszczono lata 1917-1919).

Dziś zostały one opublikowane w wersji elektronicznej w Internecie:

http://mostholyfaith.com/Beta/bible/Reprints/Index.asp

 

Pierwsze skorowidze do publikacji C. T. Russella

 

Jak podaje skorowidz do publikacji Świadków Jehowy z lat 1986-2024, skorowidze zaczęto wydawać w roku 1900. Pierwszy obejmował tylko 5 lat i wyłącznie Strażnice:

 

1900: Skorowidz do Strażnicy 1895-1899 (angielski):

 

         Kolejne skorowidze, to już właściwie angielskie Biblie z podanymi odsyłaczami do publikacji Towarzystwa Strażnica, prawie przy każdym wersecie biblijnym:

 

„W roku 1902 wydrukowano dla Towarzystwa Strażnica specjalne wydanie Biblii w przekładzie Holmana (Holman Parallel Edition Bible), wyposażone w bogaty materiał pomocniczy opracowany przez Towarzystwo. W aneksie zamieszczono zarówno skorowidz przedmiotowy, jak i skorowidz wersetów do serii zatytułowanej Brzask Tysiąclecia (znanej później pod nazwą Wykłady Pisma Świętego), a także do dwóch ważniejszych broszur oraz do Strażnicy Syjońskiej z lat 1879-1901.

Biblie Berjańskie z roku 1907 i z lat późniejszych zawierały podobne skorowidze” (Strażnica Nr 24, 1990 s. 28).

 

W czasach Russella ostatni skorowidz, obejmujący lata 1879-1907, opublikowany został w roku 1909, o czym poinformowano w dzisiejszych skorowidzach:

 

1909: Berejski podręcznik nauczycieli biblijnych (Berejski podręcznik Badaczy Pisma Świętego) (po polsku brak):

 

1909, Berean Bible Teachers’ Manual (Berean Bible Students’ Manual):

 

         Co możemy powiedzieć na jego temat? Całkiem sporo, gdyż jest dostępny w Internecie.

https://files.accessjw.org/s/yp7n8SqWm529HzM?dir=undefined&openfile=144500

 

         Książka ta (ponad 550 stron) była bardzo przydatna badaczom Pisma Świętego podczas zebrań, ponieważ nie wszystkie wydania tomów Russella zawierały indeksy wersetowe. W praktyce oznaczało to konieczność korzystania z kilku różnych tomów Wykładów oraz roczników Strażnicy, co utrudniało „badanie” ich.

         Russell tak scharakteryzował tę pomoc biblijną:

 

Pytanie (1913) Czy to prawda, że Międzynarodowe Stowarzyszenie Badaczy Pisma Świętego ma swoją Biblię, która się różni od innych?

Odpowiedź Niektórzy ludzie myślą, że mamy inną Biblię, ponieważ gdy cytujemy teksty Pisma świętego, to im się zdaje, że takich tekstów przedtem w Biblii nie napotykali (...) My nie mamy innej Biblii, lecz możemy powiedzieć, że mamy specjalne wydanie (angielskie) do której przy końcu są dodane komentarze, zebrane wyjątki z »Watch Tower« i Wykładów Pisma Św., które traktują i wykazują różne teksty Pisma Św. zarazem tłumaczą niektóre z nich. Ktoś mógłby nazwać je Watch Tower Bible, lecz my wolimy nazwać Badaczy Pisma Świętego wydanie [ang. Bible Students' Edition], ponieważ pomaga do odszukania i wykazuje co Biblia uczy o różnych przedmiotach” (Co kaznodzieja Russell odpowiadał na zadawane jemu liczne pytania 1947 [ang. 1917] s. 18-19).

 

         Pastor prawdopodobnie miał na myśli pierwszą edycję omawianej Biblii z roku 1907 (i 1908), którą jako poszerzoną opublikowano w roku 1909 „w postaci oddzielnej książki”:

 

„W roku 1907 Towarzystwo Strażnica opublikowało specjalną edycję Biblii – »Wydanie Badaczy Pisma Świętego« [ang. “Bible Students Edition”]. Zawierała ona przedruk Biblii króla Jakuba, znakomite przypisy oraz cenny dodatek, przygotowany przez tych sług Jehowy. Dodatek ów, rozszerzony później do przeszło 550 stron, nazwano »Berejskim podręcznikiem nauczycieli biblijnych« [ang. “Berean Bible Teachers Manual”]; opublikowano go też w postaci oddzielnej książki. Zawierał krótkie komentarze do wielu wersetów biblijnych, opatrzone odsyłaczami do Strażnicy i podręczników Towarzystwa, a także zwięzłe omówienie tematów doktrynalnych, z kluczowymi wersetami ułatwiającymi ich przedstawianie” („Całe Pismo jest natchnione przez Boga i pożyteczne” 1998 s. 323).

 

         Gertrude W. Seibert (1864-1928), autorka książki pt. Codzienna niebiańska manna (1905, 1907, 1917), współredagowała też ten komentarz do Biblii.

Z czterech działów dwa podpisane są jej nazwiskiem:

 

PART II INSTRUCTOR'S GUIDE

COMPILED BY G. W. SEIBERT

 

PART III BEREAN TOPICAL INDEX

COMPILED BY G. W. SEIBERT

 

         Pozostałe dwa działy I i IV sporządził Clayton J. Woodworth (1870-1951), jeden z ważniejszych współpracowników Russella (był w 1917 r. współredaktorem tak zwanego pośmiertnego siódmego tomu Russella, czyli Dokonanej Tajemnicy).

 

         PART I ZION'S WATCH TOWER AND DAWN-STUDIES – COMMENTS TO ASSIST IN BEREAN STUDIES OF THE DIVINE WORD

THESE BRIEF COMMENTS BY C. J. WOODWORTH…

 

         PART IV DIFFICULT TEXTS EXPLAINED AND SPURIOUS PASSAGES NOTED

COMPILED BY C. J. WOODWORTH

 

         Później Towarzystwo Strażnica wydawało oddzielne uzupełnienia do tego dzieła, o czym informuje angielski skorowidz do publikacji Świadków Jehowy z lat 1986-2025:

 

1915, An Index to The Towers From January 1st, 1908 to October 15th, 1915:

A Scriptural Index to the Towers, From January 1, 1908 to March 15, 1915 Inclusive:

1916, A Scriptural Index to the Towers, From January 1, 1908, to May 1, 1916 Inclusive:

 

         Na podstawie powyższego opracowania, obejmującego lata 1879-1907 i uzupełnień, badacze Pisma Świętego, którzy opuścili Towarzystwo Strażnica, stworzyli skrótowy skorowidz pt. Komentarze do Biblii. Ograniczyli się jednak tylko do części dotyczącej komentowania Biblii (odrzucili części przedmiotowe). Pierwsze polskie wydanie ukazało się w USA w 1927 roku (patrz Straż marzec 1927 s. 48). Oparto je na wcześniejszej wersji angielskiej, wydanej prawdopodobnie przed rokiem 1922, gdyż nie wykorzystuje jeszcze numeracji stron z reprintów. Było to wydanie „kieszonkowe”. Później ukazały się kolejne polskie edycje (krajowe). Wydawnictwo badaczy Świt opublikowało skorowidz w 1964 roku w kilkunastu częściach jako dodatki do czasopisma Świt. Natomiast wydawnictwo Na Straży wydało w 1980 roku wersję „kieszonkową” liczącą 800 stron. Wszystkie te edycje rozszerzono o lata 1908-1916. Dzięki temu skorowidze obejmowały niemal całą spuściznę Russella z wyjątkiem raportów konwencyjnych.

 

         W latach 80. XX wieku badacze z Chicago Bible Students opracowali najdokładniejszy skorowidz biblijny do dzieł Russella pt. EXPANDED BIBLICAL COMMENTS 1879-1916 (5069 stron w wersji PDF). Ukazał się również w wersji papierowej. Przy odsyłaczach do Strażnic zastosowano numerację stron z reprintów. Prace nad tym skorowidzem trwały 14 lat. W trzech wstępach opisano historię wcześniejszych skorowidzów oraz proces powstawania tego wydania, obejmującego wszystkie dzieła Russella.

https://chicagobible.org/images/stories/pdf/EXPANDED-COMMENTS-1879-1916-New-Cover.pdf

 

         Skorowidze obejmujące publikacje z lat 1879-1907 są szczególnie przydatne do prześledzenia najstarszych nauk Russella, ponieważ od 1908 roku zmienił on wiele swoich wykładni (np. naukę o przymierzach czy poglądy dotyczące roku 1910).

 

Skorowidz do czasopisma Strażnica z lat 1879-1919

 

         W 1922 roku Towarzystwo Strażnica opublikowało skorowidz do Strażnic z lat 1879-1919. Obejmował on właściwie cztery skorowidze: tematyczny, tytułów artykułów oraz dwa dotyczące tekstów biblijnych – omówionych i przywoływanych. W roku 1990 wspomniano o nim:

 

„W 1922 roku zastąpiono je obszernymi skorowidzami do wszystkich wydawnictw Towarzystwa. Ukazały się one w ostatnim z siedmiu tomów Strażnicy z okresu 1879-1919, wydanych w przedruku. Skorowidze te po dziś dzień stanowią podstawową pomoc w szukaniu materiału zamieszczonego we wczesnych publikacjach Towarzystwa Strażnica” (Strażnica Nr 24, 1990 s. 28).

 

         Również dzisiejsze skorowidze do publikacji Świadków Jehowy z lat 1986-2024 wymieniają go:

 

1922, index to Watch Tower reprints 1879-1919

 

1922: skorowidz do przedruków Strażnicy 1879-1919 (angielski)

 

         O skorowidzu tym wspomnieliśmy powyżej w pierwszym rozdziale artykułu, bo znajdował się on w omawianym siódmym tomie przedruków Strażnic z lat 1879-1919.

         Oto angielskie tytuły poszczególnych indeksów:

 

INDEX OF ELABORATED TEXTS (s. 6455-6460);

INDEX OF SCRIPTURE CITATIONS (s. 6461-6488);

INDEX OF ARTICLES (s. 6489-6518);

TOPICAL INDEX (s. 6519-6622).

 

         W roku 1922 opisano również proces powstawania tego skorowidza:

 

         „PRZEDRUK STRAŻNICY

Pytanie: Kiedy możemy spodziewać się siódmego Tomu przedruku Strażnicy? Dlaczego taka długa zwłoka?

Odpowiedź: Siódmy tom przedruku Strażnicy zawiera index, czyli spis rzeczy, spis treści. Sporządzenie takiego indexu jest ogromną pracą. Trzeba starannie przeczytać każdy artykuł, jaki był wydrukowany w ciągu czterdziestoletniego istnienia Strażnicy, zaznaczyć każdy paragraf i sporządzić treść omawianego przedmiotu. Po zrobieniu tego, czyni się index każdego punktu omawianego Strażnicy. Potem każdy wyjątek Pisma Św., przytoczony we wszystkich tych artykułach, jest wciągnięty do indexu i umieszczony we właściwym oddziale i pod odpowiednim tytułem. Aby to zrobić, trzeba było prawie dwóch lat pracy dwóch lub trzech osób. To spowodowało opóźnienie. Kopię już wykończono i oddano do ustawienia czcionkami we wrześniu, 1921 r. Ustawić index czcionkami wymaga ogromnej pracy. Ukończono już ustawianie, a teraz czyta się nadzwyczaj starannie korektę, aby płyty były doskonałe. Można więc spodziewać się, że ostatnia korekta będzie w ręku drukarzy w ciągu kilku tygodni, a wierzymy, że przyjaciele znajdą ten index wielce pomocnym. Ułatwi on im znakomicie i bez trudu przekonanie się, co brat Russell napisał o wszystkich omawianych tam przedmiotach.

(Przedruk Strażnicy jest tylko w języku Angielskim)” (Strażnica 01.06 1922 s. 169 [ang. 15.04 1922 s. 121-122]).

 

         Po wydaniu skorowidza dla lat 1879-1919 Towarzystwo Strażnica przestało tworzyć podobne indeksy. W latach 1920-1929 nie pojawił się żaden skorowidz dla Strażnic. Nie wszystkie publikacje z lat 20. i 30. XX wieku posiadały skorowidze (patrz np. The Way to Paradise 1924; Comfort for the Jews 1925; Restoration1927).

W Strażnicach rozpoczęto zamieszczać roczne indeksy biblijne dopiero od roku 1942.

         Pierwszy angielski skorowidz dla wszystkich publikacji obejmujący lata 1930-1960 wydano w roku 1961 (biblijny i tematyczny):

 

1961, Watch Tower Publications Index 1930-1960

 

         Natomiast polski skorowidz biblijny wydano dopiero w roku 1992 i obejmował on lata 1960-1989:

 

Skorowidz wersetów biblijnych objaśnionych w publikacjach Towarzystwa Strażnica w latach 1960-1989.

 

         Na tym kończymy opisywanie skorowidzów do publikacji Towarzystwa Strażnica, gdyż nowsze, obejmujące kolejne lata, wymienia aktualny indeks zamieszczony na stronie jw.org:

https://wol.jw.org/en/wol/library/r1/lp-e/all-publications/index/publications-index

 

Skorowidz do siedmiu tomów Wykładów Pisma Świętego

 

         W latach 1886-1904 Russell wydał sześć tomów Wykładów Pisma Świętego, pierwotnie zatytułowanych Brzask Tysiąclecia. Po jego śmierci Towarzystwo Strażnica opublikowało siódmy tom pt. Dokonana Tajemnica (1917), zwany pośmiertnym. Nie wszystkie edycje tych tomów z lat 1886-1927 posiadały „skorowidze biblijne” (do każdego tomu z osobna).

         Być może z tego powodu Towarzystwo Strażnica w angielskim siódmym tomie Wykładów z roku 1923 (też ed. z 1924 i 1926) zamieściło zbiorowy skorowidz biblijny do siedmiu tomów:

         INDEX TO SCRIPTURE CITATIONS IN THE STUDIES IN THE SCRIPTURES (ma 60 stron).

 

         W polskich Wykładach taki skorowidz zamieszczono w tomie pierwszym (Boski Plan Wieków) z lat 1923 i 1925 na stronach 383-428:

         SKOROWIDZ CYTAT BIBLIJNYCH ZNAJDUJĄCYCH SIĘ W „SERJI WYKŁADÓW PISMA ŚWIĘTEGO”.

 

         Wspomniane powyżej Komentarze do Biblii, opublikowane przez badaczy Pisma Świętego, obejmują sześć tomów Wykładów Russella (oraz inne jego publikacje). Badacze ci, niezależni od Towarzystwa Strażnica, nie uznawali w ogóle tomu siódmego za „pośmiertne” dzieło pastora.

         Starsi wiekiem badacze Pisma Świętego korzystali zazwyczaj ze skorowidzów zamieszczonych w polskich tomach wydanych w latach 1919-1920 (dla każdego tomu oddzielny skorowidz). Poszczególne tomy z lat 1923 i 1925 nie posiadały ich, za wyjątkiem wspomnianego tomu pierwszego (zawierał indeks dla siedmiu tomów). Kto nie posiadał tego tomu z tej konkretnej edycji, a miał pozostałe tomy II-VI, ten pozbawiony był skorowidzów. To samo dotyczy tomów angielskich, ale tam z kolei tylko tom siódmy – odrzucany przez część badaczy – zawierał zbiorowy skorowidz.

 

         Widzimy, że jeszcze na początku lat 20. XX wieku Towarzystwo Strażnica dbało o to, by zachować spuściznę Russella. Zorganizowano wydanie przedruków Strażnic z lat 1879-1919. Opublikowano skorowidze, które były kontynuacją wydanych za czasów pastora oraz stworzono specjalny indeks biblijny do Wykładów Pisma Świętego. W połowie lat 20. XX wieku Towarzystwo Strażnica zaprzestało opracowywania i wydawania tego rodzaju pomocy do literatury Russella. Od tej pory tworzyły je już tylko niezależne od Towarzystwa Strażnica grupy badaczy Pisma Świętego. Tak jest do dziś.

 

         Na zakończenie składam podziękowanie J. Romanowskiemu i K. Kozakowi za pomoc w tworzeniu tego tekstu.

 

Zgłoś artykuł

Uwaga, w większości przypadków my nie udzielamy odpowiedzi na niniejsze wiadomości a w niektórych przypadkach nie czytamy ich w całości

Komentarze są zablokowane