Włodzimierz Bednarski

Duch Święty jako „wpływ” Jehowy według dawnej nauki Towarzystwa Strażnica

dodane: 2013-06-11
Świadkowie Jehowy nie tylko zwalczają osobowość Ducha Świętego, ale i zmieniają swoją własną wykładnię o tym, 'czym' On jest dla nich. Mocą, siłą czy wpływem?

Duch Święty jako „wpływ” Jehowy według dawnej nauki Towarzystwa Strażnica

 

         Dzisiaj Świadkowie Jehowy uważają, że Duch Święty to „siła” Boga, choć niedawno nazywali Go też „mocą” (do 1994 r.). Popatrzmy w poniższej tabeli jak dostosowano nową edycję pewnej książki z roku 2001, która miała wcześniej (w 1991 r.) ‘starą’ naukę.

 

Prowadzenie rozmów na podstawie Pism ed. 1991

Prowadzenie rozmów na podstawie Pism ed. 2001

Duch

 „Definicja: (...) 6) czynnej mocy Bożej, czyli Jego świętego ducha” s. 82;

Duch

 „Definicja: (...) 6) czynnej siły Bożej, czyli ducha świętego” s. 82;

„duch święty jest czynną mocą Bożą” s. 83; por. s. 24, 106, 166, 371, 439.

„duch święty jest czynną siłą Bożą” s. 83; por. s. 24, 107, 166, 367, 439.

 

Warto jednak przyglądnąć się słowu „wpływ” (ang. influence), które Towarzystwo Strażnica kiedyś stosowało określając nim Ducha Świętego. Tak było od czasów C. T. Russella (zm. 1916). Badacze Pisma Świętego, odłączeni od Towarzystwa Strażnica, zarzucają Świadkom Jehowy odstępstwo od tej nauki ich założyciela. Jeśli ten termin usunięto z książki pt. Harfa Boża z angielskiej edycji z roku 1928, a jeszcze w edycji z roku 1927 on był, to coś to oznacza. Jednak w polskiej wersji zachował się on jeszcze w roku 1930.

         Trudno domyślić się dlaczego Towarzystwo Strażnica odrzuciło w roku 1928 słowo „wpływ”. Czyżby tylko dlatego, aby odróżnić się od innych badaczy Pisma Świętego? A może jakieś względy doktrynalne o tym zadecydowały? Faktem jest, że Towarzystwo Strażnica często stosowało też określenie „wpływ Szatana” i może nie było mu wygodne pisać również o „wpływie Jehowy”?

         Prześledźmy jak kształtowała się ta nauka o „wpływie Jehowy”.

 

         Czasy C. T. Russella

 

         Prezes Towarzystwa Strażnica C. T. Russell (zm. 1916) poświęcił Duchowi Świętemu cały rozdział zatytułowany Droga do pojednania. Święty Duch Boży, w jednej z książek z serii Wykłady Pisma Świętego. W niej to nauczał o „wpływie” następująco:

 

„Podobna harmonia Pisma Św., odnosi się i do Ducha Świętego, który bynajmniej nie jest oddzielnym Bogiem, lecz mocą [ang. power] i wpływem [ang. influence] wywieranym przez jedynego Boga Ojca i przez Jednorodzonego Syna” („Pojednanie pomiędzy Bogiem i człowiekiem” 1920 [ang. 1899] s. 188; por. ed. ang. 1910 s. 165).

 

         „Duch święty czyli wpływ [ang. influence] jest duchem czyli wpływem [ang. influence] Ojca i Syna także, ponieważ jeden ich cel i wpływ [ang. influence]” (jw. s. 195; por. ed. ang. 1910 s. 172).

 

         „(...) chcielibyśmy zwrócić ich uwagę, że wyrazy ruah i pneuma przetłumaczone »duch« nie oznaczają osobistości, lecz znaczą niewidzialną siłę [ang. power],  lub wpływ [ang. influence]” (jw. s. 198; por. ed. ang. 1910 s. 174).

 

         „WOLA BOŻA, WPŁYW, MOC, DUCH.

Z tego co było powyżej powiedziane można zauważyć, że wyrazy »Duch Boży«, lub »Duch Święty«, byłyby: Bożą wolą [ang. will], wpływem [ang. influence] lub mocą [ang. power], wykonywaną gdziekolwiek tego okazuje się potrzeba” (jw. s. 206; por. ed. ang. 1910 s. 182).

 

         Trzeba też zaznaczyć, że książki autorstwa C. T. Russella były reklamowane aż do roku 1930 (patrz „Wyzwolenie” 1929 s. 351; Strażnica 01.11 1929 s. 322; Strażnica 01.04 1930 s. 111; „Złoty Wiek” 15.07 1930 s. 224). Był to czas, gdy już odrzucono w roku 1928 Ducha Świętego jako „wpływ Jehowy”.

         Oczywiście temat Ducha Świętego był też podejmowany w czasopismach z czasów C. T. Russella. Jednak ponieważ ukazywały się one po polsku dopiero od roku 1915, więc poprzestaniemy na powyższych fragmentach z jego książki.

 

         Czasy J. F. Rutherforda

 

         W początkowych latach rządów J. F. Rutherforda (zm. 1942), prezesa Towarzystwa Strażnica, nadal, aż do roku 1927 (w polskich książkach aż do roku 1930), stosowano względem Ducha Świętego określenie „wpływ”:

 

         „Gdy ważność Słowa Bożego całkiem została rozpoznaną, Pastor Russell zajął stosowne stanowisko wobec niego. Duch, moc [ang. power] i wpływ [ang. influence] Boży spoczął nad nim, aby go już nigdy nie opuścić” („Dokonana Tajemnica” 1925 s. 418; por. ed. ang. 1917, 1926 s. 377).

 

         „Duch Święty oznacza niewidzialną moc [ang. power] lub wpływ [ang. influence] Jehowy…” („Harfa Boża” 1921 i 1930 s. 15; por. ed. ang. 1921 i 1927 s. 15).

 

         „Duch Boży, to jest Jego niewidzialna moc [ang. power] i wpływ [w ang. influence], unaszał się nad wodami (...) W podobny sposób Jego niewidzialna moc i wpływ działały na umysły ludzkie i powodowały do pisania” (jw. s. 15-16; por. ed. ang. 1921 i 1927 s. 15).

 

         „Niewidzialna moc czyli wpływ [ang. influence] Boży, który jest Duchem Świętym, działając na umysł Mojżesza...” (jw. s. 16; por. ed. ang. 1921 i 1927 s. 16).

 

„Wyrazy w Biblii przetłumaczone na polskie Duch Święty, powinne być pisane z małych liter, gdyż nie odnoszą się do jakiejś osoby. Duch Święty jest niewidzialną mocą [ang. power], energią [ang. energy], lub wpływem [ang. influence] Jehowy. Bóg jest świętym, przeto Jego moc, energia i wpływ są święte. (...) Duch, energia lub wpływ Jehowy, działają na ziemskie pierwiastki, stworzyły ziemskie istoty (...) Ta sama święta moc, energia lub wpływ spłodziła Jezusa...” (jw. s. 97; por. ed. ang. 1921 i 1927 s. 97).

 

         „(...) był On spłodzony w żywocie niewiasty Maryi, duchem świętym, czyli z mocy, energii lub wpływu [ang. influence] Jehowy...” (jw. s. 102; por. ed. ang. 1921 i 1927 s. 102).

 

         Widzimy z tego, że aż do roku 1927 (po polsku do roku 1930) Towarzystwo Strażnica określało Ducha Świętego między innymi jako „wpływ Jehowy”.

         Co nastąpiło w roku 1928? Ano w kolejnej angielskiej edycji książki pt. „Harfa Boża” usunięto (!) termin „wpływ”. Jednak polska wersja tej książki z roku 1929 i 1930 ukazała się nadal niezmieniona. Po prostu zrobiono tylko dodruk ‘starej’ wersji, a nie wydano już edycji zrewidowanej.

         Poniżej w tabeli ukazujemy porównanie tekstów angielskich, które powyżej przedstawiliśmy po polsku.

 

The Harp of God 1921, 1927

The Harp of God 1928

The holy spirit means the invisible power or influence of Jehovah - holy because he is holy. s. 15

The holy spirit means the invisible power of Jehovah, holy because he is holy. s. 15

The spirit of God, i.e., his invisible power and influence, moved upon the waters and thereby he created. (Genesis 1:2) In like manner his invisible power and influence operated upon the minds of men and directed them what to write. s. 15

The spirit of God, i.e., his invisible power, moved upon the waters and thereby he created. (Genesis 1:2) In like manner his invisible power operated upon the minds of men and directed them what to write.  s. 15

The invisible power or influence of God, which is the holy spirit, operating upon Moses' mind enabled him to make a record of the chief events that had occurred and to write the law of God, as given to his people through Moses. s. 15

The invisible power of God, which is the holy spirit, operating upon Moses' mind enabled him to make a record of the chief events that had occurred and to write the law of God, as given to his people through Moses. s. 15

The words translated in our Bibles Holy Ghost should be properly translated holy spirit. The holy spirit is the invisible power, energy and influence of Jehovah. God is holy; therefore his power, energy, and influence are holy. (...) The spirit, energy, or influence of Jehovah operating upon earthly substance produced earthly creatures. (...) The same holy power, energy, and influence begat the child Jesus... s. 97

The words translated in our Bibles Holy Ghost should be properly translated holy spirit. The holy spirit is the invisible power and energy of Jehovah. God is holy; therefore his power and energy are holy. (...) The spirit or energy of Jehovah operating upon earthly substance produced earthly creatures. (...) The same holy power and energy begat the child Jesus... s. 98

The Scriptures above cited plainly show that he was begotten in the womb of a woman, Mary, by the holy spirit, the power, energy or influence of Jehovah; s. 102.

The scriptures above cited plainly show that he was begotten in the womb of a woman, Mary, by the holy spirit, the power or energy of Jehovah; s. 103.

 

         Widzimy w tabeli, że ktoś rewidując w roku 1928 cytowaną książkę usunął wszędzie słowo influence (wpływ).

         Nową wykładnię, już bez słowa „wpływ”, zamieszczono też w książce wydanej w roku 1928 pt. „Pojednanie” w specjalnym podrozdziale Duch Święty (s. 123-125). Oto fragmenty z tej publikacji:

 

         „Prawdziwe znaczenie tego jest niewidzialna moc [ang. power]. (...) duch święty jest upoważnieniem [ang. authority] i mocą [ang. power] Jehowy (...) duch święty jest mocą świętą [ang. holy power] Jehowy Boga” („Pojednanie” 1928 s. 123-124; por. ed. ang. s. 114-115).

 

Później w roku 1930 zaprzeczono wprost, że Duch Święty jest „wpływem”:

 

         „Duch Święty nie jest odrębną osobą, istotą lub stworzeniem. Właściwie nie można mówić, że duch święty jest wpływem Jehowy, ponieważ wpływ oznacza ruch lub kontrolowanie przez działanie mocy. Jehowa posiada całą moc” (ang. Strażnica 01.09 1930 s. 259).

 

         Owszem dziś pojawiają się w publikacjach Towarzystwa Strażnica fragmenty, które mówią, że coś dzieje się „pod wpływem ducha świętego” („starsi są mianowani pod wpływem ducha świętego (Dzieje 20:28)” – Strażnica 15.12 2011 s. 25), ale sam Duch już nie jest nazywany „wpływem”.

         Oczywiście i angielski termin power nie jest dziś używany przez Świadków Jehowy na określenie Ducha Świętego. Obecnie, od roku 1943, Towarzystwo Strażnica stosuje określenie active force („czynna siła”) Mało tego, nawet neguje ono, że Duch Święty jest power:

 

         Holy Spirit (...) not power (Watch Tower Publications Index 1986-1990 1992 s. 229);

 

„duch święty nie jest mocą Jehowy” („Skorowidz do publikacji Towarzystwa Strażnica 1986-2000” 2003 s. 282).

 

         Widzimy z powyższego, że choć Towarzystwo Strażnica od początku swego istnienia negowało osobowość Ducha Świętego, to jednak swoją własną naukę też zmieniało. Z jakiego powodu? Tego nie wiemy i zapewne dziś już nikt nam na to pytanie nie odpowie. Tych zmian w nazewnictwie, jak widzimy, było kilka (w 1928, 1943 i 1994). Czy są to korekty ostatnie? Tego też nie wiemy i zapewne czas pokaże jak dalej będzie się wykładnia Towarzystwa Strażnica kształtować.

Licznik: 1290
Zgłoś artykuł

Uwaga, w większości przypadków my nie udzielamy odpowiedzi na niniejsze wiadomości a w niektórych przypadkach nie czytamy ich w całości

Komentarze są zablokowane